RSS

Θέματα ιστολογίου από '2019' 'Ιούνιος'

Ένα Μοναχικό Τέρας

 

Καταραμένο σκοτάδι! Το ξέρω πως σε επέλεξα, όμως σήμερα σε μισώ. Με κούρασε η συντροφιά σου. Αυτό που κάποτε ήταν το αγαπητό μου σπίτι, τώρα έχει μετατραπεί σε μια ακούσια φυλακή που λίγο λίγο μου ρουφάει το οξυγόνο απ’ τα σωθικά. Το κάστρο μου ήταν το στολίδι της κοιλάδας και γω ο πιο περιζήτητος εργένης, νόμιζα πως είχα όλο τον κόσμο στα πόδια μου. Τι ειρωνεία! Περιδιαβαίνω τώρα στα διαμερίσματα μου και το μόνο που βλέπω είναι εγκατάλειψη και πόνο. Πάγωσε ο χρόνος θαρρώ. Αραχνιασμένα δωμάτια και σιωπή. Μα τι γυαλίζει εδώ? Ένας καθρέφτης! Είχα διατάξει τους υπηρέτες να εξαφανίσουν όλους τους καθρέφτες από το κάστρο. Τι και αν βρίσκομαι στο πιο μικρό και απόμερο δωμάτιο του παλατιού? Άχρηστοι όλοι τους. Άχρηστοι! Μόνη μου παρηγοριά το φεγγάρι. Πόσο με γαληνεύει το φως του. Τρυπώνει κλεφτά απ ΄ το ξεχαρβαλωμένο παραθύρι και μαζί με το μουχλιασμένο δωμάτιο φωτίζει και την ψυχή μου. Με κάνει να μην ξεχνώ πως δεν ήμουν τέρας πάντα. Χρόνια έχω να δω τη μορφή μου. Κάθε φορά όμως μοιάζει σαν να είναι η πρώτη. Πάντα νομίζω πως θα δω ξανά, τον όμορφο εκείνο νεαρό που ζούσε μες την πλάνη. Αντ’ αυτού βλέπω ένα φρικιαστικό, ζωόμορφο κτήνος. Με σουβλερά δόντια, γαμψά νύχια και τρίχες που καλύπτουν κάθε σπιθαμή του δέρματος του. Αλήθεια τα κέρατα μου μεγάλωσαν και άλλο? Μπα, ιδέα μου θα ναι. Παρήγορο πως τα μάτια μου διατηρούν το παντοτινό τους χρώμα, αυτό της θάλασσας. Αναθεματισμένη μάγισσα! Μου ρίξες την κατάρα και με μετέτρεψες σ’ αυτό το αποκρουστικό πλάσμα. Καμιά φορά θέλω να κάνω κακό. Να διαλύσω, να κατασπαράξω, να ουρλιάξω. Έτσι, μόνο και μόνο για να δώσω δίκιο σ’ αυτούς που με φοβούνται.

 

Έλα τώρα πρίγκιπα, σταμάτα να γκρινιάζεις. Στο βάθος ξέρεις πως αυτή η τιμωρία δεν ήταν δα και τόσο άδικη. Κάποτε αυτό το κάστρο ήταν γεμάτο φως ανθρώπους και χαρά. Ακόμη και τότε όμως δεν ήσουν ευτυχισμένος. Είχες μόνο την ψευδαίσθηση της ευτυχίας. Με μια εμφάνιση γοητευτική και ένα χαρακτήρα εγωκεντρικό και υπερφίαλο, επικεντρωνόσουν μόνο στο να κάνεις όλες τις επιθυμίες σου πραγματικότητα. Όμως τι παγίδα πρίγκιπα! Είναι γνωστό πως οι επιθυμίες ξεπετιούνται απ’ το αστείρευτο πηγάδι της ανθρώπινης ματαιοδοξίας και αν δεν προσέξεις, σε πνίγουν. Και αν ήσουν πάντα τέρας?

 

Να πάρει! Ένας νάρκισσος ήμουν. Και όμως βαθιά μέσα μου είχα άλλο κόσμο. Κάπου έχασα το δρόμο μου στην πορεία, χωρίς να θυμάμαι πως και γιατί. Καταραμένη μάγισσα! Κατέστρεψες όλες τις πιθανότητες μου για ζωή. Και σαν να μην φτάνει αυτό, απλά για να διασκεδάσεις, μου έδωσες και μια σταγόνα ατελέσφορης ελπίδας. Η κατάρα μπορεί να σπάσει και να πάρω ξανά την ανθρώπινη μορφή μου, μόνο αν με αγαπήσει αληθινά κάποια κοπέλα. Χα! Λες και θα μπορούσε ποτέ να με ερωτευτεί εκείνη.

 

Αλήθεια πρίγκιπα γιατί ανέβηκες εδώ πάνω? Μόνο για να δεις την πανσέληνο?

 

Κάθε μέρα τα ζωώδη ένστικτα μου κερδίζουν έδαφος.  Πόσο παλεύω να διατηρήσω την ανθρώπινη υπόσταση μου. Ωστόσο, σήμερα νιώθω πιο άνθρωπος από ποτέ.  Πως θα μπορούσε όμως μια τέτοια μαγευτική, πεντάμορφη ύπαρξη να ερωτευτεί εμένα? Εντάξει φταίω και γω. Την έχω κλειδωμένη στο μπουντρούμι δύο μέρες. Το πρωί θα πω στους υπηρέτες να την βάλουν στο καλύτερο δωμάτιο και να ικανοποιούν κάθε της αίτημα. Φοβάμαι, μα πρέπει να το παραδεχτώ. Ο δρόμος μου είναι μονόδρομος και καταλήγει σε κείνη. Θα την κερδίσω ακόμα και αν αυτό σημαίνει το τέλος μου. Αύριο θα της κρατήσω συντροφιά στο δείπνο. Αύριο.

 

ΤΕΛΟΣ

 

Άρια

Πνευματική ιδιοκτησία © 2019 My happy hour . Διατηρούνται όλα τα πνευματικά δικαιώματα. Powered by nopCommerce | Developed by 3-Click